เคยคิดว่าตัวเองโชคดี ที่เกิดมาครบ 32

แต่พอเริ่มแกตัว กลับคิดอะไรที่มันมากมายขึ้นทุกที

อยากมีความรัก แต่พอมีความรักกลับมีแต่ผิดหวัง

((จะเป็นเฉพาะที่เวลาเราไปรักใคร แต่พอมีใครมารักเรากลับไม่เหนคุณค่า))

เกือบปีแล้วสินะที่โสดแบบจริงๆจังๆ มีคนเข้ามาแต่ก็เดินไป

ทำไมเวลามันถึงเดินเรวแบบนี้ ยังไม่มีอะไรที่ทำให้ชีวิตดีได้

แปลกดีเหมือนกัน เหมือนจะมีทุกอย่าง แต่พอมองย้อนกลับไป

กลับไม่มีอะไรเลยซักอย่าง ทะเลก็ไม่เคยแห้งขอด นกก็ยังมีฟ้าให้บิน

แต่แปลก ที่ตอนนี้เรากลับไม่มีใคร ทั้งๆที่ควรจะมี

แปลกที่ยังใครไม่ได้ ทั้งๆที่มีคนมาให้รัก

แปลกที่เหงา ทั้งๆที่มีคนคุย

ทุกสิ่งทุกอย่างเกิดขึ้นเพราะความไม่พอดี

แล้วอะไรคือความพอดี นั่นสิ อยากหาคำว่าพอดีให้พบจัง เห้ยยยย